Een boot meert aan in een klein Mexicaans dorp. Een Amerikaanse toerist complimenteert de Mexicaanse visser op de kwaliteit van zijn vis en vraagt hoe lang het duurde deze te vangen.
“Niet erg lang,” antwoordde de Mexicaan.
“Maar waarom blijf je dan niet langer op zee en probeer je meer te vangen?” vroeg de Amerikaan.
De Mexicaan verklaarde dat zijn kleine vangst voldoende was om zijn behoeften en die van zijn familie te voldoen.
De Amerikaan vroeg: “Maar wat doe je dan met de rest van je tijd?”
‘Ik slaap laat, vis een beetje, speel met mijn kinderen, en neem een siësta met mijn vrouw. ’s avonds ga ik naar het dorp om mijn vrienden te zien, we hebben een paar drankjes, spelen gitaar en zingen een paar liedjes . Ik heb een mooi leven.”
De Amerikaan onderbreekt hem: “Ik heb een MBA van Harvard en ik kan je helpen! Je moet beginnen met elke dag meer te vissen. Je kunt dan de extra vis verkopen. Met de extra inkomsten, kunt je een grotere boot aanschaffen.”
“En daarna?” vroeg de Mexicaan.
“Met het extra geld van de grotere boot vang je meer vis, zodat je een tweede en een derde boot kunt kopen en zo verder tot je een hele vloot van boten hebt. Nu verkoop je de vis aan een tussenhandelaar en kun je vervolgens misschien direct onderhandelen met de verwerkingsbedrijven en misschien open je zelfs je eigen fabriek. Dan kun je dit kleine dorp verlaten en naar Mexico City, Los Angeles, of zelfs New York verhuizen! Van daar uit kun je je enorme nieuwe onderneming leiden.”
“En hoe lang gaat dat duren?” vroeg de Mexicaan.
“Twintig, misschien vijfentwintig jaar,” antwoordde de Amerikaan.
“En daarna?”
“Daarna? Nou mijn vriend, dan wordt het pas echt interessant,” antwoordde de Amerikaan lachend. “Als je bedrijf echt groot wordt, kun je beginnen met het kopen en verkopen van voorraden en miljoenen verdienen!”
“Miljoenen? Echt waar? En daarna?” vroeg de Mexicaan.
“Daarna ben je in staat om vroeg met pensioen te gaan, in een klein dorp in de buurt van de kust te leven, uit te slapen, met je kinderen te spelen, wat vissen te vangen, een siësta met je vrouw te nemen en ’s avonds wat te drinken en te genieten met je vrienden.”
De moraal van dit verhaal: ……… Weet waar je naartoe gaat in het leven … misschien ben je er al.
